ไม่ได้อัพไดฯ 2 สัปดาห์กว่าๆแล้ว

สาเหตุเพราะนีน่าเป็นหวัดนี่เอง หม่ามี้ไม่มีอารมณ์มาอัพเลย

วันนี้คาดว่าอาการดีขึ้นเยอะแล้วเลยมาอัพไดดีกว่า

เด๊วจะลืมไปซะหมดว่าเราไปไหน ทำอะไรมาบ้าง

เสาร์ 12 มกราคม 2551

วันเด็ก ตอนแรกคิดว่าคงต้องอยู่บ้าน เพราะวันนี้พ่อต้องไปทำงาน

แต่พอสายๆพ่อก็บอกว่าเคลียรงานเรียบร้อยแล้ว

พานีน่าไปเที่ยวงานวันเด็กได้แล้ว เย้ๆๆๆ(หม่ามี้นะที่ดีใจ อิอิ)

พ่อพานีน่า(และหม่ามี้)ไปดูเครื่องบินที่กองทัพอากาศกันค่า

นี่เป็นความใฝ่ฝันของหม่ามี้เลยนะเนี้ยะ

เพราะตอนหม่ามี้เด็กๆ อากงอาม่าไม่มีเวลาพาไปเที่ยวงานวันเด็กเลย

ท่านทั้งสองต้องทำงาน หม่ามี้ได้ไปอย่างมากก็ห้างแถวๆที่ทำงานอากงอาม่า

ได้เห็นเด็กๆคนอื่นได้ไปดูเครื่องบิน รถถัง ก็อยากไปมั่ง

วันนี้ได้โอกาสล่ะ เลยขอซะหน่อย อิอิ

เราไปถึงที่ทอ.ประมาณบ่าย 3 โมง คนเยอะ แดดก็ร้อนมากมาย

แถมลืมพกร่มไปอีก ยังดีที่มีหมวก แต่ก็ร้อนน่าดูเชียว

ร้อนซะจนนีน่าแก้มแดงแปร๊ดเลย

เราเจอตาหวานด้วย กับหม่ามี้ตุ๊ก คุณตาและคุณยาย

ตอนแรกต่างคนต่างเขิน เลยยืนกันคนละมุม

แต่พอมีข้าวเหนียว ทั้งสองคนก็ค่อยๆเขยิบเข้ามาหากัน

สักพักเราก็แยกไปถ่ายรูป

ระหว่างรอพ่อตั้งขาตั้งกล้อง  มีครอบครัวนึงเดินผ่าน

จู่ๆเด็กในครอบครัวนั้นก็หันมาจามใส่หม่ามี้กะนีน่าเฉยเลย

หม่ามี้โดนที่มือ ส่วนนีน่าคงโดนเต็มๆ

หม่ามี้เคืองมากมาย หันไปมองหน้าแม่เด็กคนนั้น

เธอทำหน้าตาเฉยเมยซะงั้น  ไม่มีขอโทษซะคำ แย่จัง

หม่ามี้ไม่รู้เลยว่านี่อาจเป็นสาเหตุนึงที่ทำให้นีน่าไม่สบาย แล้วเราก็กลับบ้านค่า

อาทิตย์ 13 มกราคม 2551

วันนี้เรามีนัดถ่ายรูปกันที่สวนเฉลิมพระเกียรติ

พอดีคุณแม่น้องเทปันเข้าไปโพสในเว็บรักลูกว่ารับถ่ายรูปฟรีเนื่องในวันเด็ก

หม่ามี้เลยเข้าไปจองคิว ตอนบ่าย 3 โมง

ตอนเราไปถึงอากาศยังร้อนๆอยู่นิดหน่อย

แถมนีน่าไม่คุ้นกะเค้าเลยหน้าบึ้งมากๆเลย

พอสักพักก็ค่อยยิ้มออก รูปที่ถ่ายวันนี้ฝีมือคุณพ่อน้องเทปันล้วนๆเลยค่า

หม่ามี้ไม่ได้เอากล้องของเราลงจากรถเลย

พอถ่ายรูปเสร็จก็พานีน่าไปเล่นสวนน้ำที่เดอะมอลล์กันคะ

นี่ก็คงเป็นอีกสาเหตุนึงที่ทำให้นีน่าไม่สบาย

เพราะเจออากาศร้อนๆแล้วก็ไปเล่นน้ำเย็นๆ

ยังไงต่อไปหม่ามี้จะรังให้มากกว่านี้นะคะ

แต่ตอนเล่นน้ำ นีน่าก็หนุกหนานมากมายเช่นเคย

 ตอนกลางคืนเริ่มรู้สึกว่านีน่าหายใจเสียงดังครืดคราดแฮะ

ตอนแรกนึกว่าเหนื่อยเลยหายใจดัง แต่พออีกวันก็ยังนอนหายใจเสียงดังอยู่ดี

แต่ถ้าตอนกลางวันก็ไม่มีอาการอะไรเลย

พอเช้าวันอังคารหม่ามี้ได้ยินเสียงหายใจดังในคอ

คิดว่าคงมีเสมหะแน่ๆเลยป้อนยา Rhinathiol

เช่นเคยที่นีน่าไม่ยอมกินดีๆ ป้อนทิ้งหมดเลย

พอบังคับก็ร้องไห้มากมาย เลยไม่อยากบังคับล่ะ

เช้าวันพุธได้ยินเสียงหายใจดังมากๆ ลองไปจับหลังดู

รู้สึกหลังสะเทือนๆ กลัวเสมหะลงปอดจังเลย

เลยพานีน่าไปหาหมอดีกว่า ไปถึงหมอประจำยังไม่เข้า

เลยว่าหาหมอคนไหนก็ได้ ดั๊นเจอหมอคนนี้อีกล่ะ

หมอคนที่เปิดคลินิคแถวๆบ้านเรา เคยพานีน่าไปฉีดวัคซีน

แต่พอกลับมาจากคลินิคเป็นหวัดทันที แถมเวลาตรวจหมอก็รีบๆตรวจ

จับนีน่าก็แรงๆ พ่อกะหม่ามี้ไม่ปลื้มเลยไม่พาไปหาอีกเลย

วันนี้ดันมาเจอกันซะได้ ตอนตรวจก็อย่างเคย

หมอก็จับแรงๆอีกแล้ว นีน่ากลัวก็เลยร้องไห้

โดนหมอว่าๆ หมอยังไม่ได้ทำอะไรเลยนะ !!!

แล้วก็ตรวจไม่ละเอียดเลย หม่ามี้บอกนีน่ากินยายาก

หมอก็บอก คุณเป็นแม่ก็ต้องหัดป้อนให้ได้ซิ !!!

พอถามว่าเสมหะเยอะมั้ย ต้องเคาะปอดมั้ย

หมอบอกแค่กินยาก็พอ คุณแม่อยากให้น้องเจ็บมากรึไง !!!

รับยาเสร็จก็พานีน่าไปหม่ำโออิชิราเมนในโรงพยาบาล  หม่ำได้เยอะเลย

แอบเซ็งหมอคนนี้จัง ต่อไปจะให้เขียนหน้าแฟ้มแล้วว่า

ถ้าหมอประจำตัวนีน่าไม่มา หาหมอท่านไหนก็ได้ที่ไม่ใช่หมอคนนี้

พอกลับบ้านก็ตามเดิมนีน่าไม่กินยา ถ้าหม่ามี้อยู่คนเดียวจะป้อนไม่ได้เลย

ถ้าพ่ออยู่ก็ต้องช่วยกัน พ่อล็อคตัวจับอ้าปาก ส่วนหม่ามี้ฉีดยาเข้าปาก

แล้วหลังป้อนยาทุกครั้งนีน่าก็จะร้องไห้โวยวายบ้านแตก

ต้องพาไปเดินเล่นสงบจิตใจ

วันต่อๆมาก็กินยาได้แค่มื้อเย็น เพราะมื้อเช้าหม่ามี้ป้อนแล้ว

นีน่าพ่นทิ้งหมดจนหม่ามี้ไม่อยากป้อนแล้ว

พอถึงวันเสาร์อาทิตย์ได้ป้อนยาครบจำนวนหน่อยเพราะพ่ออยู่ช่วยจับ

อาการภายนอกนีน่าไม่มีอะไรมาก มีน้ำมูกใสๆไหลนิดหน่อย

จะหายใจดังก็เฉพาะเวลานอน แต่ก็ไม่ถึงกับนอนไม่ได้

กินข้าว+นมก็ปกติ วันที่ไปหาหมอวันแรกขั่งนน.ได้ 12.6 โลแล้วด้วย

แต่พอวันอาทิตย์หม่ามี้แว๊บไปช้อปที่เซ็นทรัลนิดหน่อย

พอกลับมาบ้านพ่อบอกนีน่าไอจนแหวะออกมาหมดเลยทั้งนมทั้งข้าว

หม่ามี้เริ่มใจไม่ดี แต่พ่อก็บอกว่ารอดูอาการก่อนล่ะกัน

ก็เลยรอดูอาการไปก่อน

พอคืนวันจันทร์เอาอีกแล้ว นีน่าไอจนแหวะอีกแล้ว

แต่ช่วงกลางวันก็ยังร่าเริงดี เล่น ซนตามปกติเลย

ก็เลยรอดูอีกวัน พอวันอังคารไปช่วยอาม่าเฝ้าร้านยา

กลับมาบ้านคืนนี้ผ่านแฮะ นีน่าไม่แหวะแล้ว เย้ๆๆๆ

วันพุธวันนี้พ่อลางานเพราะรู้สึกปวดเมื่อยตัว

พอตอนเย็นอาการเริ่มดีขึ้น แถมดูท่านีน่าก็อาการดีขึ้น

เลยพานีน่าไปเที่ยวเดอะมอลล์กันดีกว่า

ไปถึงก็พานีน่าไปเล่นของเล่น เล่น เล่น จนหนุกหนานก็กลับบ้าน

วันนี้นึกว่าจะรอดแล้ว หม่ามี้เห้นว่ามื้อเย็นนีน่ายังไม่ได้หม่ำอะไร

ก็เลยป้อนซุปมักโรนีตอน 3 ทุ่มครึ่ง พอ 5 ทุ่มครึ่งพ่อก็ป้อนนม 1 ขวด

แล้วนีน่าก็หลับไป สักเที่ยงคืนนีน่าก็ไปแล้วแหวะอีกแล้ว ฮือๆๆ

ไม่ได้การล่ะ พรุ่งนี้ไปหาหมอดีกว่า

วันพฤหัสเลยพานีน่าไปหาหมอประจำ ไปถึงชั่งน้ำหนัก

งือๆๆ เหลือ 12.1 โลเอง

คุณหมอตรวจแล้วบอกว่าที่ไปแล้วแหวะก็เพราะเสมหะพันคอ

ให้งดนมื้อก่อนนอน เพราะกินก่อนนอนมันไม่ย่อย

พอนอนหลับ ไอปุ๊บมันก็เลยแหวะออกมา

แต่อาการอื่นไม่มีอะไร คอไม่แดง โพรงจมูกไม่บวม ไม่มีไข้

คุณหมอเลยให้ยาฆ่าเชื้อมา 1 ขวด

กลับมาบ้านป้อนนมมื้อสุดท้ายตอน 4 ทุ่ม นีน่าเริ่มทำท่าง่วงๆล่ะ

แต่หม่ามี้กะพ่อยื้อสุดฤทธิ์ไม่ให้นอน

ชวนเล่นนู้น นี่ นั่นไปเรื่อยๆ จนสัก 5 ทุ่มครึ่งนีน่าเริ่มง่วงจัด

เลยเดินไปนอนเลยเอง ระหว่างนั้นหม่ามี้กะพ่อนั่งลุ้นมากมาย

ว่าคืนนี้นีน่าจะแหวะอีกมั้ย

โชคดีค่า คืนนี้ผ่าน นีน่าไม่แหวะแล้ว แถมนอนหายใจไม่ดังมากแล้วด้วย

จะบอกว่าไม่รู้เป็นไง เวลานีน่าไม่สบายทีไร

ถ้าพาไปหาหมอประจำคนนี้ทีไร กลับมาก็จะหายทุกที

ไม่ว่าครั้งไหนๆก็ตาม บางทีมีเหตุต้องไปหาหมอท่านอื่น

ยังไงๆก็ไม่หาย พอพาไปหาหมอคนนี้ปุ๊บ กลับมาไม่กี่วันก็หายทุกที

ไม่รู้เป็นเพราะว่าใกล้จะหายแล้วรึป่าวนะ

แต่หม่ามี้ก็อุ่นใจทุกครั้งที่นีน่าไปหามคุณหมอท่านนี้นะ

ถ้าคุณหมอบอกเป็นไม่เยอะ ไม่มาก เด๊วก็หาย

แล้วนีน่าก็หายทุกครั้ง เหมือนหม่ามี้อุปปาทานไปเองรึป่าวน๊า

ยังไงก็ขอให้นีน่าหายไวๆนะคะลูก

หม่ามี้กับพ่อรักนีน่ามากนะคะ เด๊วหายแล้วหม่ามี้พาไปซิ่ง(ทะเล)น๊า

555++ หม่ามี้ไม่เข็ดแฮะ